Instagram RSS Feed

Posts Tagged ‘klasycyzm’

  1. Styl Ludwik Filip

    Październik 9, 2012 by Aneta

    ‚Ludwiki’ – nazywane od imion panujących we Francji królów – to potoczne określenie stylów we wnętrzach i meblach od baroku po romantyzm (XVI w.-XIX w.). Często określane są stylami królewskimi lub pałacowymi. Mamy więc w sztuce trzech Ludwików i jednego Filipa: bardzo okazałego i wytwornego Ludwika XIV (wczesny barok), dekoracyjnego i subtelnego Ludwika XV (późny barok), prostego i lekkiego Ludwika XVI (klasycyzm) oraz eklektycznego Ludwika Filipa (romantyzm).

    P1000836-001

    Styl Ludwika Filipa powrócił do rokoka, stąd też zamiennie określany jest stylem neorokokowym. Zaliczany jest do XIX-wiecznego historyzmu, czyli okresu w którym nawiązywano do dawnych epok. Nie jest więc sam w sobie nowym kierunkiem w sztuce, bo nie wprowadził nic innowacyjnego a jedynie odnowił stare i znane formy oraz wzorce.

    czytaj dalej…


  2. Praskie skarby XIX-wiecznej architektury

    Wrzesień 28, 2012 by Aneta

    5

    Na warszawskiej Starej Pradze zachowało się w całości wiele XIX-wiecznych kamienic, które choć bardzo zniszczone i kompletnie zaniedbane, nadal kryją w swoich wnętrzach piękne skarby!

    futryny dwuskrzydłowych drzwi z imponującymi koronami. Niektóre zachowane w naprawdę dobrym, niemal nienaruszonym stanie – bogata obudowa, wijące się liście akantu, piękne, faliste, rokokowe ornamenty, klasycystyczne gzymsy i fryzy, niektóre już niestety tylko we fragmentach…Taka dawna stolarka odznacza się niezwykłym walorem nie tylko zabytkowym, ale przede wszystkim artystycznym.  Zachowane stare bramy, drzwi, okna nadal spełniają swoje funkcje użytkowe i stanowią, choć ukrytą, to piękną i niepowtarzalną ozdobę budynku.

    Oryginalny, półkolisty świetlik w formie wachlarza tak popularny w II połowie XVIIIw. (zwłaszcza w Anglii), tu w drzwuskrzydłowych drzwiach frontowych szpitalnego budynku z końca XIXw.

    Neogotycka kaplica p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa znajduje się na terenie dawnego Szpitala Kolejowego przy ul. Brzeskiej 12 na Starej Pradze (kaplica ufundowana została w 1910 roku przez siostry kanoniczki).


  3. Od Starożytności po Współczesność, czyli style w meblarstwie

    Wrzesień 7, 2010 by Aneta

    Jedną z pierwszych myśli gdy patrze na jakiś dawny mebel jest wyłapanie jego cech charakterystycznych i określenie w jakim czasie mógł powstać oraz jakie może być jego pochodzenie. W głowie robię szybki przegląd znanych mi stylów – głównie europejskich – i  na podstawie poszczególnych elementów staram się dopasować mebel do któregoś z nich. Dokładne oględziny mebla pozwalaj mi najczęściej już po chwili przypuszczać w jakim okresie został on stworzony. Czasem jednak warto tez zajrzeć do fachowej literatury, by upewnić się w swoich osądach.

     

    Barok, klasycyzm, eklektyzm… operowanie nazwami stylów i epok nie stanowi większego problemu osobom, które znają historię sztuki. Dla dużej liczby osób nie jest to jednak takie oczywiste… Na początek więc mój krótki przegląd historyczny, porządkujący poszczególne epoki i ważniejsze style w sztuce:

    Starożytność

    – styl grecki

    – styl rzymski

    Średniowiecze

    – styl gotycki

    Renesans (XV w./XVI w.)

    – styl Henryka II,

    – styl Ludwika XIII (manieryzm)

    Barok (XVII – XVIII w.)

    – styl Ludwika XIV (meble Boulle’a)

    – styl Ludwika XV – styl rokoko

    – styl Chippendale

    Klasycyzm (koniec XVIII w./początek XIX w.)

    – styl empire

    – styl Ludwika XVI

    – styl Happlewhite’a

    Biedermeier (początek XIX w./lata 30-te XIX w.)

    Historyzm (lata 40-te XIX w./koniec XIX w.)

    – styl Ludwika Filipa

    – styl eklektyczny

    – neobarok

    – neogotyk

    – neoklasycyzm

    – Arts and Crafts (Anglia)

    Meble Thoneta

    Współczesność (od początku XX w)

    – Secesja (Art Nouveau, Jugendstil)

    –  Modernizm – Bauhaus

    – Art Deco

    – Wzornictwo Przemysłowe (lata 50/70-te XXw.)

    Zapisz

    Zapisz