Instagram RSS Feed

Posts Tagged ‘modernizm’

  1. Polska powojenna sztuka użytkowa

    Styczeń 30, 2013 by Aneta

    Moda na powojenne wzornictwo rozwija się w szalonym tempie. Tak jak jeszcze parę lat temu królowało Art Deco, Secesja czy tzw ‚styl wiejski’ (meble surowe, bielone, malowane), tak teraz sztuka przemysłowa z II poł. XXw. wzbudza coraz większe zainteresowanie a ikony polskiego designu przeżywają swój renesans. fotel lat 50-te XXw.

    Nie ma obecnie czasopisma wnętrzarskiego, które nie prezentowałoby designerskich przedmiotów, kultowych mebli czy wnętrz w stylu powojennego modernizmu. A jeszcze do niedawna sprzęty codziennego użytku z lat 50-tych, 60-tych czy 70-tych XXw. kojarzyły się nam z masową, tandetną i nijaką produkcją segmentów czy meblościanek na wysoki połysk. Z pewnością nie z dobrym stylem. Dziś, głównie dzięki modzie na skandynawski modernizm (trwającej od wielu już lat), także polskie sprzęty z epoki socrealizmu (które trafiały zazwyczaj do piwnicy, na działkę lub zwyczajnie na śmietnik) powróciły do łask i ożyły na nowo. Okazały się bowiem idealne jako designerski gadżet do nowocześnie urządzanych mieszkań i apartamentów. Dotyczy to zarówno mebli, tkanin, ceramiki czy szkła. Zaczęliśmy doceniać estetykę przedmiotów użytkowych a tym samym historię polskiego powojennego designu. Polscy projektanci w niczym bowiem nie ustępowali swoim kolegom z Zachodu a rodzime wzornictwo, przez dziesięciolecia niedoceniane przez architektów, okazało się na nowo praktyczne, proporcjonalne, z nowoczesną formą. Potwierdziła to niezwykła wystawa zorganizowana w Muzeum Narodowym w Warszawie w 2011r. pt. Chcemy być nowocześni. Polski design 1955-1968 ukazująca sztukę i architekturę wnętrz z okresu PRL-u. Udowodniła jak nowoczesny był polski design pół wieku temu, potwierdzając tym samym obecne zainteresowanie młodych pokoleń. Projektowe egzemplarze mebli były też prezentowane na ubiegłorocznych Warszawskich Targach Sztuki, później  z powodzeniem sprzedawane w galeriach i desach oraz na aukcjach sztuki do których dostęp miały jeszcze do niedawna tylko klasyczne i wiekowe antyki.

    biurko z lat 50-tych XXw. (z WArszawskich Targów Sztuki 2012)

    fotel kubełkowy na drewnianych nogach, lata 50/60-te XXw. (po renowacji)
    czytaj dalej…


  2. Fotele Halabala

    Luty 5, 2011 by Aneta

    Model H-269 z 1930 roku, to chyba najbardziej popularny i znany projekt J.Halabala.Wzór z pogranicza klasyki i modernizmu, łączący współczesny design z tradycyjnym rzemiosłem. Bardzo oryginalny, odważny i nowoczesny jak na lata swojego powstania.

    fotel Halabala przed renowacj(w oryginalnym stanie zachowania) para foteli Halabala w oryginalnym stanie zachowania

    Dzięki wykorzystaniu naturalnego drewna (w odróżnieniu od modeli ze stalą i plastikiem), fotele zachowują ciepły i przyjemny wizerunek nie tracąc nowoczesnej formy. Bardzo wygodne!

     fotel Halabalafotel Halabala (stan po renowacji)fotel Halabala po pełnej renowacji stolarskiej i tapicerskiej

    Konstrukcja foteli:

    • drewno bukowe w stanie naturalnym lub barwione, perfekcyjnie wypolerowane na wysoki połysk
    • szkielet składający się pary poręczy giętych w kształcie półelipsy, które wraz z nogami tworzą całość (nawiązujący do znaków greckiego alfabetu – alfa)
    • tapicerowane, prostokątne poduszki oparcia i siedzenia, obszywane, na sprężynach.

    fotel Halabala (w typie Thoneta)

    fotel Halabala w oryginalnym stanie zachowania


  3. Meble Halabala

    Styczeń 2, 2011 by Aneta

    Trwająca od paru już lat moda na meble w stylu Art Deco odmłodziła wiele projektów nie tylko z lat 20-30-tych, ale też i tych powstałych w pierwszych latach powojennych, m.in. z czasu rozkwitu czeskiego modernizmu.

    Jindrich Halabala (1903-1978) – czeski projektant zaliczany do grona najwybitniejszych twórców okresu modernizmu.  Szczyt jego kariery przypadł na lata 30 i 40 XX w. kiedy to pracował  w renomowanej firmie UP Manufacturing Company w Brnie. Tam też stworzył swoje najbardziej popularne modele mebli, w tym słynny  fotel H-269, krzesło H-214 i stolik H-259, które stały się klasykami czeskiego modernizmu.

    stół rozkładany plus cztery krzesła Halabala

    stół rozkładany Halabala

    stolik do foteli tzw. pająk

    Halabala odegrał istotną rolę w przekształcaniu nie tylko czeskiego, ale i europejskiego przemysłu meblarskiego. Przyczynił się do rozpowszechnienia przemysłowej produkcji mebli i masowego rynku urządzania wnętrz, szeroko dostępnego, ale funkcjonalnego i estetycznego. Rozwinął linie mebli modułowych tworząc możliwości łączenia ze sobą pojedynczych egzemplarzy w jeden spójny zestaw. Taka wielofunkcyjność pozwalała na wyposażenie całego mieszkania lub biura jednym typem mebli, co zwłaszcza w latach 50 i 60-tych było szalenie popularne.

    Nowoczesny i uniwersalny charakter mebli Halabali sprawił, że nie straciły one na popularności i obecnie cieszą się bardzo dużym zainteresowaniem. Największy popyt jest na stoliki, krzesła i fotele z giętego z drewna oraz metalowych rurek, które z uwagi na swój ponadczasowy i estetyczny design, doskonale wpisują się w wystrój współczesnych wnętrz.

    Mimo pierwotnej, seryjnej produkcji oryginalne egzemplarze są coraz trudniejsze do znalezienia. Te najciekawsze  modele są na nowo produkowane przez licencjonowane czeskie firmy designerskie.

    fotel Halabala

    stolik tzw. 'pająk' i cztery krzesła tzw. 'łopaty'


  4. Szkoła Bauhaus – projekty ponadczasowe

    Grudzień 10, 2010 by Aneta

    Bauhaus (niem. sł. budowanie domu) to niemiecka szkoła wzornictwa powstała w 1919r. z połączenia Akademii Sztuk Pięknych i Szkoły Rzemiosł Artystycznych. Istniała tylko 14 lat (zamknięta wraz z narodzinami rządu nazistów), ale dzięki swoim oryginalnym i ponadczasowym koncepcjom stała się znanym na całym świecie ośrodkiem nowoczesnej architektury, malarstwa i rzemiosła. Podstawowym celem szkoły było połączenie funkcjonalności i przemysłu ze sztuką i wzornictwem.

    Forma mebli powstałych w tamtym okresie była bardzo oszczędna, starannie zaprojektowana i jasno przekazująca ich funkcję użytkową. Niedopuszczalne było używanie dodatków dekoracyjnych, ozdobnych okuć, rzeźb i ornamentów, tak popularnych jeszcze na początku XXw.. Do wytwarzania mebli (i nie tylko) wykorzystywano najnowsze materiały i innowacyjną technologię, głownie technikę gięcia metalu, uważaną za kryterium nowoczesności.  Nie zapominano przy tym o tradycjach rzemieślniczych które zdecydowanie łączono z rozwijaną sztuką. Tworzono konstrukcje z samych rurek stalowych, jak i w połączeniu z drewnem, naturalnymi skórami i tworzywami sztucznymi. Produkcja mebli była seryjna.

    Czołowym producentem była znana już na całym świecie firma Thonet, która zresztą kontynuując idee nowoczesnego wzornictwa do dnia dzisiejszego posiada w swojej ofercie meble projektu Szkoły Bauhausu. Są one obecnie bardzo popularne i poszukiwane a oryginalne egzemplarze na rynku antykwarycznym (zwłaszcza zachodnim), mimo ‚młodego wieku’,  osiągają często niebotyczne ceny. Dzięki swojemu uniwersalnemu wzornictwu stanowią oryginalny i modny wystrój wnętrz współczesnych apartamentowców i biurowców.

    Do największych i najwybitniejszych projektantów i designerów Szkoły Bauhausu zaliczamy:

    – Ludwiga Mies van der Rohe’a- ostatniego dyrektora Bauhausu, autora słynnego dziś na całym świecie fotela Barcelona

    – Marcel’a Breuer’a

    – Mart’a Stam’a

    – Le Corbusiera – nie związany bezpośrednio z Bauhausem, ale projektujący zgodnie z jej założeniami.


  5. Od Starożytności po Współczesność, czyli style w meblarstwie

    Wrzesień 7, 2010 by Aneta

    Jedną z pierwszych myśli gdy patrze na jakiś dawny mebel jest wyłapanie jego cech charakterystycznych i określenie w jakim czasie mógł powstać oraz jakie może być jego pochodzenie. W głowie robię szybki przegląd znanych mi stylów – głównie europejskich – i  na podstawie poszczególnych elementów staram się dopasować mebel do któregoś z nich. Dokładne oględziny mebla pozwalaj mi najczęściej już po chwili przypuszczać w jakim okresie został on stworzony. Czasem jednak warto tez zajrzeć do fachowej literatury, by upewnić się w swoich osądach.

     

    Barok, klasycyzm, eklektyzm… operowanie nazwami stylów i epok nie stanowi większego problemu osobom, które znają historię sztuki. Dla dużej liczby osób nie jest to jednak takie oczywiste… Na początek więc mój krótki przegląd historyczny, porządkujący poszczególne epoki i ważniejsze style w sztuce:

    Starożytność

    – styl grecki

    – styl rzymski

    Średniowiecze

    – styl gotycki

    Renesans (XV w./XVI w.)

    – styl Henryka II,

    – styl Ludwika XIII (manieryzm)

    Barok (XVII – XVIII w.)

    – styl Ludwika XIV (meble Boulle’a)

    – styl Ludwika XV – styl rokoko

    – styl Chippendale

    Klasycyzm (koniec XVIII w./początek XIX w.)

    – styl empire

    – styl Ludwika XVI

    – styl Happlewhite’a

    Biedermeier (początek XIX w./lata 30-te XIX w.)

    Historyzm (lata 40-te XIX w./koniec XIX w.)

    – styl Ludwika Filipa

    – styl eklektyczny

    – neobarok

    – neogotyk

    – neoklasycyzm

    – Arts and Crafts (Anglia)

    Meble Thoneta

    Współczesność (od początku XX w)

    – Secesja (Art Nouveau, Jugendstil)

    –  Modernizm – Bauhaus

    – Art Deco

    – Wzornictwo Przemysłowe (lata 50/70-te XXw.)

    Zapisz

    Zapisz