Instagram RSS Feed

Posts Tagged ‘politura’

  1. Renowacja skrzynki po sztućcach

    Kwiecień 19, 2016 by Aneta

    Skrzynka po sztućcach, wykonana myślę w latach 60/70-tych XXw. (Niemcy/Szwajcaria), o prostej formie i oszczędnych detalach. Konstrukcja zrobiona częściowo ze sklejki i cienkich mahoniowatych deseczek okleinowanych dekoracyjnym fornirem orzechowym. Okucia i zawiasy mosiężne.

    imageimageimage

    Skrzynka nie jest moja, przyjechała do mnie tylko na chwilę (aż ze Szwajcarii:) w celu odzyskania swej dawnej kondycji. Zakres prac – pełna i kompleksowa renowacja drewna, łącznie z wnętrzem. Ale już bez swego pierwotnego przeznaczenia i zachowanych podziałek, poszczególne przegródki ewidentnie były dedykowane pod konkretny komplet sztućców, nie było więc sensu na siłę szukać teraz drugiego zamiennego. Z resztą nie o to chodziło Właścicielce gdy ją kupowała. Skrzynka w swym nowym wcieleniu ma pełnić funkcję ozdobnej szkatułki na biżuterię i inne osobiste drobiazgi. Plan działania wydawał się więc prosty:) Skrzynka trafiła na warsztat a ja uzbrojona w odpowiednie materiały i narzędzia, cierpliwość oraz czas zabrałam się do pracy.

    Niewątpliwie przy tego typu pracach ‚stolarka’ nie stanowi wyzwania, choć z czyszczeniem cienkiego i delikatnego forniru zawsze trzeba obchodzić się ostrożniej niż z litym drewnem. Skrzynka nie nosiła jednak na szczęście żadnych dużych uszkodzeń czy zniszczeń, fornir nie był poodklejany (w kilku miejscach b.delikatnie tylko uszczypany), etap czyszczenia przeszłam więc w miarę gładko. Najbardziej pracochłonna i czasochłonna była druga część prac, czyli wykończenie skrzynki politurą na wysoki połysk, tak by orzechowy fornir odzyskał swój szlachetny, ciepły kolor i w pełni zaprezentował swe bogate usłojenie. czytaj dalej…


  2. Renowacja dębowej etażerki

    Listopad 4, 2015 by Aneta

    Etażerka z okresu międzywojnia – na pierwszy rzut oka prezentuje się w całkiem dobrym stanie. Drewno jak na swoje lata jest całkiem czyste i praktycznie niepouszkadzane (nogi plus szczebelki zrobione zostały z litego drewna dębowego, półki to sosnowa deska fornirowana dębiną), co w przypadku tak ‚cienkich’ elementów nie często się zdarza, najczęsciej bowiem pod wpływem użytkowania są one już popękane czy połamane. Piętrowy mebelek, jak się czasem nazywa etażerki, jest jednak cały rozchwiany i rozkiwany na boki, do tego z wyciętą w środkowej półce dziurą na gramofon (dawne dzieło właściciela, który w młodości widział inne zastosowanie dla mebla:). Wyjście jest tylko jedne. By dobrze mebel odnowić trzeba go rozebrać na elementy pierwsze a potem na nowo pokleić. Do tego spora dawka czyszczenia i nowa politura pozwolą stanąć mu na nogi i zaprezentować w pierwotnej ‚eleganckiej’ formie. Renowacja to w sumie taka podróż w czasie do chwil kiedy mebel powstawał :-)

    imageimage czytaj dalej…


  3. Renowacja secesyjnego krzesła

    Wrzesień 9, 2015 by Aneta

    Choć wakacyjny okres był bardzo intensywny i prac przy meblach było całkiem sporo (do tego weekendowe i popołudniowe warsztaty), to w ramach relaksu postanowiłam przywrócić do życia takiego secesyjnego trupka, który od wielu lat zalegał gdzieś w naszych piwnicznych zakamarkach:) Lekko przetrącony i rozbebeszony trafił na warsztat…;)

    image

    Krzesło w stylu Secesji z pocz. XXw. (myślę, że ok 1910), w całości z drewna dębowego, z zachowaną tylko fragmentarycznie oryginalnie tłoczoną skórą na przedniej części oparcia. Stan mebla – do pełnej renowacji. Plan prac – od rozebrania na części do poklejenia, wyczyszczenia i finalnego wykończenia (ale bez żadnych zmian czy dodatkowych kolorów, czyli naturalna politura, która wydobędzie szlachetny i mocno już wiekowy charakter krzesła).

    image image czytaj dalej…


  4. Renowacja wojskowej skrzyneczki

    Czerwiec 27, 2014 by Aneta

    Ostatnio trafiła mi się mała fucha w postaci odnowienia starej wojskowej skrzyneczki (znalezionej na strychu rodzinnego domu). Praca w sumie dość prosta i jak zwykle dla mnie bardzo przyjemna, choć czasowo wcale nie taka szybka. Zlecenie chętnie przyjęłam;)

    Wyremontowanie takiego niewielkiego sprzętu to dobry przykład podstawowych etapów renowacji: od czyszczenia po politurowanie. Jeśli Ktoś chciałby zacząć swoją przygodę ze starym drewnem, to myślę, że właśnie tego typu ‚mebelek’ może posłużyć za wdzięczny obiekt do odnowienia. Mała powierzchnia oraz lite, niefornirowane drewno, które można bez obawy przeszlifowania czyścić, powinny zapewnić nam fajną prace bez większych komplikacji i wielogodzinnego poświecenia czasu, jak to bywa w przypadku większych gabarytowo mebli 😉

    Ale po kolei. ‚Zwyczajna’ stara skrzyneczka z czasów II wojny światowej (1944r. o czym świadczą zachowane etykiety), która pierwotnie, jak obstawiałam, służyła na amunicję, okazała się (po dokładniejszym zgłębieniu tematu:) pudełkiem na bakelitowe pojemniki ze środkiem chemicznym dodawanym do ładunku miotającego pocisk w celu zmniejszenia płomienia wylotowego. Uff. Trochę zagmatwane, ale przyznaje, że poza podstawową wiedzą na temat bagnetów (z racji zainteresowań taty), na militariach kompletnie się nie znam. Skrzyneczka, jak to bywa z dawnymi sprzętami kryjącymi historię i tajemnice, jest więc po części zwykła i niezwykła. A z pewnością warta odnowienia!

    Etapy prac:

    1. Odkręcenie wszystkich możliwych elementów metalowych typu zawiasy, okucia. Powtarzam się enty raz, ale taki demontaż zdecydowanie ułatwia pracę! Poza tym, można wtedy odrdzewić skorodowane elementy i oczyścić je dobrze wełną stalową lub szczoteczką mosiężną.

    SONY DSCSONY DSCSONY DSC

    czytaj dalej…


  5. Politura szelakowa (przygotowanie)

    Czerwiec 2, 2014 by Aneta

    Był przepis na klej, pora więc teraz na politurę szelakową:)

    Politurowanie to jedna z wielu technik wykańczania drewna, kojarzona głównie z meblami antycznymi, meblami z minionych epok. Polega na wielokrotnym nakładaniu na powierzchnię drewna politury, czyli płatków szelaku rozpuszczonych w spirytusie. Politurowanie jest sztuką szlachetną i bardzo cenioną, bo wykonywaną od wielu już pokoleń niezmiennie według tych samych zasad – od początku do końca wyłącznie ręcznie. Politura nakładana tamponem ma bardzo wysoką jakość, nieporównywalną do innych technik jak wosk czy lakier. Nadaje powierzchni drewna niezwykle gładkie, efektowne wykończenie z wysokim połyskiem (z racji swojej żywiczności przy okazji szlachetnie je konserwuje), wydobywając jednocześnie piękno usłojenia i naturalną barwę. Nakładanie politury to jednak cała nauka i wiele godzin praktyki. Dobre i poprawne położenie politury na mebel wymaga niewątpliwej wprawy i znajomości tematu.

    Niewątpliwą zaletą politury szelakowej jest jej odwracalność tj. w przeciwieństwie do lakierów, można ją bez problemu usunąć i wyczyścić oraz wielokrotnie odświeżać matując powierzchnię i dokładając kolejne nowe warstwy. Minusem mebli pokrytych politurą jest ich wrażliwość na wodę oraz alkohol i gorące.

    W stolarstwie europejskim technika politurowania znana jest od końca XVI wieku, kiedy to  powszechnie zaczęto sprowadzać z Indii podstawowy składnik politury – szelak (choć jeszcze w XVIII wieku meble były głównie olejowane i woskowane). Od tego czasu politura stała się niezastąpioną częścią procesu wytwarzania mebli stylowych oraz ich późniejszej renowacji. Od zawsze należała do towarów luksusowych i nigdy nie była tanim produktem. Jeszcze przez cały XIX wiek, z racji swojej ceny, była zarezerwowana głównie dla stolarzy i manufaktur miejskich. czytaj dalej…